Η ταινία περιγράφει την ιστορία της Μάργκαρετ Χάμφρεϊς, μιας κοινωνικής λειτουργού από το Νότινγκχαμ, η οποία ξεσκέπασε ένα από τα σημαντικότερα σκάνδαλα των τελευταίων ετών: την οργανωμένη απέλαση παιδιών από το Ηνωμένο Βασίλειο. Σχεδόν μόνη της, ενάντια σε αλλεπάλληλα εμπόδια και αψηφώντας τους αμέτρητους κινδύνους, η Μάργκαρετ ένωσε ξανά χιλιάδες οικογένειες και έβγαλε στο φως μια συγκλονιστική κακοδικία.
Από μόνη της η υπόθεση σε προετοιμάζει για μια συγκλονιστική ταινία. Όταν άκουσα από πού αντλήσανε τον τίτλο της, ανατρίχιασα. Αν και τα πράγματα εξελίσσονται αργά, τα συναισθήματα κορυφώνονται λίγο πριν το τέλος και ενώ λυπάσαι σκεπτόμενος την υπόθεση ταυτόχρονα χαίρεσαι που επέλεξες αυτή την ταινία.
Η πρωταγωνίστρια είναι καταπληκτική, όπως μας έχει συνηθίσει άλλωστε και κάποιες μικρές λεπτομέρειες του σεναρίου μας δικαιώνουν για την επιλογή μας. Η αντίθεση των Χριστουγέννων τα οικογένειας με αυτή που έχουν εξιστορήσει στην πρωταγωνίστρια σε ταρακουνάει δυνατά. Η φροντίδα του συζύγου αποτυπώνεται στις απλές κινήσεις όπως να βγάλει τις μπότες από τα πόδια της γυναίκας του όταν εκείνη έχει αποκοιμηθεί, να της πάει το τσάι της μέχρι και να φροντίσει για την ασφάλειά της ακόμα και όταν εκείνη είναι στην άλλη άκρη της γης.
Η φωτογραφία είναι καταπληκτική όπως και η σκηνοθεσία αλλά και το σενάριο. 130.000 παιδιά που πλήρωσαν το χρέος τους πολύ ακριβά και η πρωταγωνίστρια που εντέλει «σπάει» κάτω από το ψυχολογικό σοκ που αντιμετωπίζει παρέχοντας την υποστήριξή της σε όλους τους ανθρώπους. Το τελικό τραπέζι της κρίσης απέναντι σε δείγμα των ενόχων και το δίδαγμα: Πόσο καλό μπορεί να κάνει κάποιος άνθρωπος όταν το θέλει με όλη του την καρδιά!
Δραματική ταινία του 2010
Σκηνοθέτης: Jim Loach
Σενάριο: Rona Munro
Παίζουν: Hugo Weaving, David Wenham, Emily Watson
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου